bb

demokrasi kurtar bizi!

2010-03-10T14:44:00.006+02:00

Elazığ’da onlarca insan yıkılan kerpiç evlerin altında boğularak öldü. Felaketi anlatmak için İsmet Berkan şu fotoğrafı twitlemişti:

İnsanları depremin değil kerpiç evlerin öldürdüğü konusunda başbakan dahil herkes hemfikir, Erdoğan’ın konuşması kutsal kitaptan alıntı gibi: “Şüphesiz ki bu bölgenin yerel mimari anlayışı kerpiç yapılanmadır. Bu kerpiç yapılanmanın da ne yazık ki tabii faturası, bedeli ağır olmuştur. Bir asra yakın bir süredir deprem görmeyen bu bölgede şu anda bir deprem gerçekleşiyor. Deprem olan bu bölgemizi şüphesiz ki çok daha farklı bir şeklide imar etmek için de süratle Toplu Konut İdaremize gerekli talimatları verdik.” (ntvmsnbc, 2010) Şüphesiz ki başbakanımızın söylediklerinde doğruluk payı vardır ve TOKİ’ye gerekli talimatların depremden sonra verilmesiyle ilgili ne yazık ki herkesin bildiği bir Nasreddin hoca fıkrası vardır.

Ahmet Altan da dünkü yazısında kerpiç evlerin varlığını demokrasinin yokluğuna bağlamış. Yazının ilk satırlarında siz de bir Yılmaz Özdillik yakaladınız mı? Benim şahsen tüylerim ürperdi. Kısa cümleler, tekrarlar ve enterlarla ilgilenmeyeceğim gerçi, benim konum Altan’ın sonlara doğru yaptığı tespitler:

“...
Ben yeniyetmeyken mahalle çocuklarının çok sevdiği galiz bir laf vardı, dayanamayacağım söyleyeceğim, “bana faydası olmayan kilisenin papazını öpeyim,” alın imparatorluğunuzu, cumhuriyetinizi, laikliğinizi, ilke ve inkılâplarınızı, şapkanızı, darbenizi, ne isterseniz ondan yapın.

Bunlarının hiçbirinin o köylülere bir faydası yok, olmamış, olmayacak.
Onların hayatını bunların hiçbiri kurtarmaz, onların hayatlarını, buralarda aydın geçinenlerin bile bir tür “fantezi” sandıkları “demokrasi” kurtarır ancak.
...

Demokrasi, insanın her şeyden daha önemli ve kutsal olması anlamına gelir, demokrasi olsaydı, Meclis lojmanlarına, orduevlerine, memur kamplarına, Atatürk heykellerine harcadığınız parayı Elazığ köylerine harcamak zorunda kalırdınız, kerpiç evlerin içinde sabaha karşı yıkılan duvarların altında ezilerek ölmezlerdi.
Asfalt yolları, sağlam evleri, çiçekli bahçeleri olurdu.
...”

Asfalt yollar, sağlam evler, çiçekli bahçeler demokrasiyle olur mu hakikaten? Aydın geçinmiyorum ancak Ahmet Altan’ın “demokrasi”den anladığı bana bir tür “fantezi” geldi.

Elazığ’daki insanlar demokrasisizlikten değil, yoksulluktan ve Altan'ın yaptığı gibi illa ki tek sebep tek sonuç üzerinden ilerleyeceksek, kapitalizmden öldüler. Demokrasi kapitalizmin karşısında duruyor olsaydı, alıntıdaki düz mantığa indirgenebilir olduğunu varsayımıyla, bir nebze kabul edilebilir bir tespit olabilirdi Altan'ınki . Ama demokrasi dediğin kapitalizmle kolkola yürüyor benim bildiğim. Sonuçta, kapitalizmi feodalizmden ayıranlardan biri de “hesabına çalışacağın sermaye sahibini seçme özgürlüğü” ve böyle bakıldığında padişah değil de temsilciler seçme özgürlüğüne pek benziyor.

Peki Elazığ'daki insanların asfalt yolları, sağlam evleri, çiçekli bahçeleri nasıl olurdu? Neden olamadı ve neden öldüler?

O insanlar Türkiye sosyal devlet makyajı yapmayı bile başaramadığı için, vahşi kapitalizmi dizginleyemediği, gelir dağılımındaki uçurumun derinleşmesini engelleyemediği, devletin aklına kerpiç ev yerine toplu konut yapmak deprem olduktan ve 50 kişi öldükten sonra geldiği için öldüler. Yoksa en kral demokrasi de gelse, eğitim ve sağlık, eşit ve ücretsiz dağıtılmadıkça, işsiz kalanlar aç kaldıkça o insanlar yoksul kerpiç evlerinde doğar, yaşar ve ölürler. Ahmet Altan da en iyi ihtimalle kavram kargaşası yaşıyor, yoksa madende ölen işçileri ergenekona bağlayan samanyolu tv'den pek farkı yok şu yazının.

*

Fotoğraf: Radikal Galeri Haber
Başbakanın Açıklamaları, ntvmsnbc
Ahmet Altan'ın yazısı, Taraf

*

Yağız'ın yorumundan sonra Zübük'ü eklemek farz oldu, "demokrasi öyle bir şeydir kiii tadından yenmez!"

Sokaklar Bizimdir Hesap Sorulmaz, 12'den Sonra Büyü Bozulmaz

2010-03-08T08:37:00.000+02:00

Bu akşam ben de kadınlarla birlikte sokakta, tünelde, meydanda kadın başıma parti yapıyorum!

Manifesto*

8 Mart gecesi sokaktayım, arkadaşlarımla birlikteyim, eğleniyorum. Tüneldeyim, meydandayım. Omuz ya da laf yemeden, duvarlara itilmeden, karaltılara aldırmadan ilerliyor, alt geçitlerden geçiyorum. Korkumu yatıştırmak için cebimde telefonumu aramıyorum elimle. Hep sıkı sıkı sarıldığım kocaman çantamı da evde bıraktım. Erkek gibi yürümeye çalışmıyor, bana çevrilen bakışlardan kaçmıyorum. Geldiğim bu yerde birini bekliyormuş gibi yapmak zorunda değilim, tek başıma ya da arkadaşlarımla ya da bir kadının eli elimdeyken. Issız köşelerden kaçmadan, görünmez olmak için çabalamadan, bir erkeğin koruyucu kolu olmadan, kendi kendime rol yapmadan ilerliyorum.

Meydan okuyorum, meydandayım, meydan okuduklarıma maruz kalmamak için geldim buraya.... Yerleştiğim kente bağlanıyor, gecenin ve sokağın tekinsiz kalbinde şarkılar söylüyorum. Tüm gün sakınmadığım adımıma hız veren korku değil, bir kutlamanın coşkusu. Kaşlarımı çatmadan, kendi kılığımda eğleniyorum.

İnerken arkamda bıraktıklarım ve çıkarken karşılaştıklarıma, bana sokulmaya çalışan korkuya, karanlığa, bunlara rağmen buradayım. Gecenin sonunda eve vardığımda, güvende olduğuma dair haber bekleyen hiçbir arkadaşımı "çaldırma" ihtiyacı duymayacağım.

Telaşımı heyecanımda yok ettim, ışıkta duruyorum ve gülümsemekten imtina etmiyorum.

“Sokaklar Bizimdir Hesap Sorulmaz, 12'den Sonra Büyü Bozulmaz”

* Uyanan Güzel

barney

2010-03-05T12:19:00.000+02:00

neoklasik iktisatçı gibi duruyor ama gizli ekolojist bu adam, demedi demeyin.

bankalar ve kârları

2010-03-02T11:50:00.001+02:00

Geçenlerde, binlerce işçi çıkaran bankalar bir bir kârlarını açıklıyor yazmıştım ancak detaylı bakma fırsatım olmamıştı. Akbank finansal tablolarını ve bağımsız denetim raporunu websitesinde yayınlamış, buna göre 2008 yılı sonuna yaklaşırken bin küsur çalışanını işten çıkaran Akbank, 2009 yılında net dönem kârını %53, özkaynaklarını ise %28 artırmış.

Kadir, “Peki neden bankaların aldığı personellerden bahsetmiyorsun?” demişti, personel akış tablosu gibi bir şey yok ama bağımsız denetim raporunun 2. sayfasındaki “31 Aralık 2009 tarihi itibarıyla Banka’nın personel sayısı 14.714 (31 Aralık 2008: 15.127) kişidir.” notundan 2009 yılı içerisinde bankanın personel sayısının nette 413 kişi azaldığını görüyoruz, halbuki işten çıkarmalar Kasım 2008’de olmuştu. Eylül 2008 raporuna bakarsak, denetim raporu tarihi itibarıyla Banka’nın personel sayısının 15.789 olduğunu görebiliyoruz.

Özetle, Eylül 2008’de Akbank’ın personel sayısı 15.789 iken özkaynak büyüklüğü TL 11,2 milyar imiş, Aralık 2009 itibarıyla personel sayısı nette 1.075 azalan Akbank’ın özkaynak büyüklüğü 2008’in üçüncü çeyreğiyle karşılaştırıldığında %29 artmış. İşten çıkarmalardan sonra 2008 yılı dönemi için TL 1.7 milyar kâr açıklayan Akbank, 2009 yılı dönemi için de TL 2.7 milyar kâr açıklamış.

Olan yine çalışanlara oldu yani, beyaz yakalılar örgütlenmemeye ve kendilerini pöti burjuva olarak görmeye devam etsinler.

mühim olan niyet

2010-03-01T12:17:00.002+02:00

tenarha'ya yaşam koçluğu üzerine bikbik yapıp mühim olan niyet dedim de aklıma geldi, geçen haftaki Whittington okumasında Weick'ten verilen bir örnek vardı nefis, Weick'in kendi kitabından (Sensemaking in Organizations) buldum örneği şimdi:

"The incidient, related by the Hungarian Nobel Laureate Albert Szent-Gyorti and preserved in a poem by Holub (1977), happened during military manouvres in Switzerland. The young lieutenant of a small Hungarian detachement in the Alps sent a reconnaissance unit into the icy wilderness. It began to snow immediately, snowed for 2 days, and the unit did not return. The lieutenant suffered, fearing that he had dispatched his own people to death. But on the third day the unit came back. Where had they been? How had they made their way? Yes, they said, we considered ourselves lost and waited for the end. And then one of us found a map in his pocket. That calmed us down. We pitched camp, lasted out the snowstorm, and then with the map we discovered our bearings. And here we are. The lieutenant borrowed this remarkable map and had a good look at it. He discovered to his astonishment that it was not a map of the Alps, but a map of the Pyrenees”

Özetle, tatbikata gönderilen bir grup asker Alplerde kar fırtınasında mahsur kalıyor, artık öleceklerine inandıklarında askerlerden birinin cebinden bir harita çıkıyor ve o haritaya göre yollarını bulup dağdan çıkabiliyorlar. Geri döndüklerinde yüzbaşı askerlerinin kurtulmasını sağlayan şu haritaya bir bakmak istiyor ve haritayı eline alınca hayrete düşüyor, çünkü harita Alplerin değil Pirenelerin.

Yani askerlerin o haritayla kurtulabileceklerine inanmaları onların kurtulmalarını sağlıyor, ellerine torosların haritasını versek yine kurtulacaklardı muhtemelen. Mühim olan niyete bağlayışım buradan. Weick tabi bu örneği stratejik yönetim eleştirisini yaparken kullanıyor ve kafanız karıştığında herhangi eski bir stratejik plan iş görür diyor.

Weick, K. (1995) Sensemaking in Organizations. Sage Pubications

What is Strategy -

2010-02-25T15:13:00.000+02:00

"and does it matter? diye devam ediyor Whittington'ın sorusu, klasik stratejik yönetim teorileriyle dalgasını geçmeden önce.

Giriş cümleleri biraz fikir verecektir, ben çok güldüm:

Amazon.com lists forty-seven books available with the title Strategic Management. Most are thick tomes, filled with charts, lists and nostrums, promising the reader the fundamentals of corporate strategy. .... These texts generally sell at around $50.

There is a basic implausibility about these books. If the secrets of corporate strategy could be acquired for $50, then we would not pay our top managers so much.

Whittington, R. (2008) What is strategy – and does it matter? Thomson, London. (Chapter 1)

Maria Puder olmak

2010-02-25T15:04:00.001+02:00

"Şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum." dedi. "Bu eksiklik sana değil, bana ait. Bende inanmak noksanmış. Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanmadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum. Bunu şimdi anlıyorum. Demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar. Ama şimdi inanıyorum. Sen beni inandırdın. Seni seviyorum. Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum. Seni istiyorum. İçimde müthiş bir arzu var. Bir iyi olsam!”
Sabahattin Ali, Kürk Mantolu Madonna

***

Bundan yaklaşık 10 sene önce Maria Puder olduğumu sanarken Raif Efendiydim, büyüdüm Maria Puder oldum. Yani:

"Nereye çağırırsan gelirim!"

Cihan - Birsen Tezer

2009-11-12T10:20:00.000+02:00

epeydir bu kadar keyiflenmemiştim, ne güzel ses, ne güzel kadın, ne güzel şarkılar, ne güzel istanbul.

"anne ben postmodernist oldum" konulu reaction paper

2009-11-11T14:36:00.001+02:00

The postmodernist of modernity trio

Modernity’s main interpreters were Marx, Durkheim and Weber. This “trio” observed the change process and emergence of new modes of production, division of labour, new social and organizational structures and the rise of rationality, and then referred all these as “a progress” but also define the negative consequences of this progress as alienation, anomie and disenchantment (iron cage). I think Weber’s approach was the most postmodernist one among these modernist narratives, although I do not know if I’m saying something new, in my opinion Weber’s postmodernism is in his non-assertive manner. He clearly sets what he observes and does not put any clear cut conclusions like “Organic solidarity or socialism will be the salvation of societies!” Plus, in an era that everyone worships rationality, he sees the iron cage that is created with “rationality” and I think criticizing modernity through the “rationality” concept is likely to be the first step in postmodernist response to modernism.

Enlightenment?

I think it is clear that modernity has failed to keep its promise to the humanity. The process of enlightenment and emancipation cannot be consisted of world wars, holocausts, two atomic bombs, plus high levels of authority and control. The emancipation should have been something against authority, but it has created its own authorities, experts, consulters etc. Therefore, the postmodern discourse is ironically more rational than this so called rationality that is only a consciousness attached to efficiency in modernity, and also it is more fun and so has human sense. The most haunting consequence of modernity is treating human like it is a servant of rationality and fixing every single thing by measuring, explaining and generalizing it. Postmodernism, on the other hand, is against normalization and appreciates diversity. Therefore, unlike modernism, postmodernism provides a room for “other.” Other voices, other cries, other laughing find themselves room in postmodernism and in my opinion “others” will be the “subject” in postmodernist emancipation. So, in my opinion, that is why Alain Touraine answers the question “who are waiting to be a subject?” as “youth and women” because in a very basic sense, especially women are excluded by modernity and they are continuously struggling for recognition. Modernity built its rationality mostly on male experience, not human experience. Therefore I believe that the struggle of females could find its arena in postmodernism with postmodernist approach and the real enlightenment could only be exercised by the emancipation of all individuals of society.

Liquid Modernity

In his study, Bauman (2000) demonstrates the consequences of modernity under the name of “liquid modernity” and exemplifies how societies become societies of consumers by showing that every activity of an individual has become “a shopping activity”. While discussing compulsive and addictive shopping, Bauman quotes T.H. Marshall’s two questions: “What are they running after?” and “What are they running from?” then he concludes that the individuals are running from the agony of insecurity, they want to be free, confident, trusting, they have a great fear and they try to get rid off these feelings by shopping. So all of the individuals become consumers and there is no such thing called individualism, it turned out to be consumerism. The hitting metaphor of “aircraft with full of fearful passengers that do not know where are they going because there is no pilot” is a sad reality and again an emphasis on the absence of a subject, “an agent” what Bauman calls. The worse thing is that even supposing that the world found its agent, it is not clear what to do to move the world a bright forward. I do not know if there is a better option, I should read and observe more and more, but if there will be an agent of this new world, I think it will born and find the way with the help of postmodernist thought.

reaction paper

2009-10-20T23:13:00.002+03:00

M. Weber, The Protestant Ethic and the Spirit of Capitalism, New Work: Scribner’s, 1958

In my opinion “The Protestant Ethic and the Spirit of Capitalism” is a highly empirical study of Weber that tries to explain a relationship between religion sects and capitalism, in this particular study the ethics of Protestantism and the spirit of capitalism. In short, Weber examines that Protestants economic position in the society is high and their accumulated welfare is developed much more than Catholics and then he tries to find out the reason behind this and explains his findings. The main difference of Weber and Marx’s approaches to capitalism is; Weber is not totally against to Marx’s materialism discourse, he is not rejecting that the superstructure is the result of infrastructure but he states that also superstructure has affects on infrastructure. Rather than accepting religion just as opium of people, he tries to clarify religious ethics impact on spirit of capitalism.

In my opinion this study should also had been conducted in a quantitative way in order to present real participation of Protestants and Catholics in economic life, the welfare of these two groups, the average working time of them etc. It is not I’m not believing Weber’s social observations but if there exists, numerical and obvious results of certain economic indicators of different religious groups could be a supporting part of this kind of a study. Otherwise there is a very little difference in Weber’s study and Turkey’s primeminister Tayyip Erdoğan’s recent declaration: "Yahudilerin çok ciddi keşifleri var. Oturdukları yerden para basıyorlar. Telefonun geçmişinde ve ampulün geçmişinde bunu görüyorsunuz." In this manner, one could easily argue that Jews have a strong affect on the spirit of capitalism, they are the master of trade etc. So the society in which this observation is done also prevent it from being a general theory. Plus, I think that “you may labour to be rich for God, though not for the flesh and sin” quotation reminds me the approach of Fethullah Gülen’s religious community. They also say that they are working hard in the real world but they always say that they are working for the other world, not for themselves. Maybe Weber’s approach on the protestant ethic and the spirit of capitalism could be followed to retrieve a reflection of it in Islamist communities and the spirit of capitalism.

reaction paper

2009-10-19T22:53:00.002+03:00

E. Durkheim, The Division of Labour in Society, trans. L. Coser London: MacMillian Press, 1984.

Durkheim studies the function of the division of labour and states the social need behind this. Durkheim investigates the division of labour from a moral aspect and indicates that it satisfies the solidarity need of societies. In order to explain the social solidarity he chooses law as an organization of social life and divides law into two types which are repressive (penal law) and restitutive (civil law). While arguing the role and reflections of repressive law he argues that consciousnesses of people represent both their individual personality and the collectivity and the social solidarity is the result of society’s common consciousnesses. After expressing solidarity results from repressive law, he puts the restitutory law to the opposite side and derives a second solidarity; organic solidarity, from the nature of contractual law since contracts also includes mutual obligations of the two counterparts. He defines organic solidarity as a system of different functions united by definite relationships and he definitely states that there is a positive solidarity, a cooperation, a completion in the nature of division of labour.

He also investigates the causes and conditions that the division of labour depends on. He puts the need and motivation for happiness as a main cause of all progresses in social life and he states that it forces the individual to specialise more and more. Therefore, one could easily say that Durkheim sees division of labour as a natural and a normal result of a basic need of a human. But then, he states the abnormal forms of division of labour. He argues that as the density of division of labour increases, it may cause social instabilities. For example, he points out that the increased diversification of functions may result moral diversity. Industrial/commercial crises, hostility between labour and capital, boycotts are other examples. He quoted passages from Comte that explains the isolation of an individual as a result of division of labour, the lost of awareness about who the other collaborators are and what the task is. Durkheim states that these states of anomies main cause is the lack of solidarity that division of labour fails to produce. Finally he concludes that under normal circumstances the division of labour is a source of solidarity and it assumes that the workers feels they are in use, their activity is meaningful and they are going forward to an accomplishment of a goal.

In my opinion like economists’ “perfect market” assumption, although he mentions the abnormal results of division of labour, Durkheim draws a “perfect division of labour” picture. It is my belief that these defined “abnormal forms” are not anomalies but the natural results of division of labour since capitalists will never think of self-awareness and solidarity of a worker but always seek for their own benefit and apply what is necessary in order to increase their welfare.

("so you can develop a Marxist critique of Durkheim!" diye not düşmüş kağıda Kenan hoca)

a sample of the mentality of Nazi administrators*

2009-10-18T20:24:00.000+03:00

The Reich Minister of Justice
Information fot he Fuehrer
1943 No.

After the birth of her child, a full-blooded Jewess sold her mother’s milk to a pediatrician and concealed that she vas a Jewess. With this milk babies of German blood were fed in a nursing home for children. The accused will be charged with deception. The buyers of the milk have suffered damage, for mother’s a milk from a Jewess cannot be regarded as food for German children. The impudent behavior of the accused is an insult as well. Relevant charges, however, have not been applied for so that the parents, who are unaware of the true facts, need not subsequently be worried.

I shall discuss with the Reich Health Leader the racial-hygenic aspect of the case.

Berlin, April 1943

* from Bureaucracy and National Socialism by Frederic S. Burin

Bir gün herkese bir ayakkabı gerekebilir

2009-10-01T22:47:00.000+03:00

01 Ekim 2009'da Bilgi Üniveresitesi'ndeki toplantıda Selçuk Özbek IMF başkanı Dominique Strauss-Kahn'a ayakkabı fırlattı. 02 Ekim 2009 tarihli BirGün gazetesi kapağı yukarıda.

eylem anının videosu

ntvmsnbc'nin haberi

Selçuk Özbek'le ntvmsnbc'nin yaptığı röportaj

sözlükteki tepkiler

reaction paper

2009-09-29T22:07:00.003+03:00

Bolca Marx'tan sonra 3 not alabildim kendimce:

1. "Yabancılaşma"yı modern iş hayatında bilgisayarla insanın ilişkisi üzerinden inceleyebilirim pekala. Kim demiş servis sektöründe yabancılaşma yok diye.

2. Bir ürünün değeri onun içinde yer alan sosyal iş gücünün tamamı ise, bir taşlanmış kotun değeri içerisindeki tüm emeğin yanında bir de eninde sonunda insan hayatından oluşmaktadır. Marka değeri vs. dendi, marka değerini de yaratan işçinin kendisi değil mi? Benetton'ı bir kapitalist durup dururken tek başına bir anda yarattı ve sonra sadece işçiler benetton etiketini mi basmaya başladı? O yüzden mi onların emekleri ürünün değerine katılamaz? Absürd.

3. Marx feodalizmi de kapitalizmi de doğal bulmuyor ve kapitalistleri din adamları gibi "bizimki iyi bizden öncekiler bozuk" demekle suçluyor. Peki doğal olan ne? Sosyalizmde iş hayatı nasıl olacak? Biraz bunları hayal edeyim.

Bu 3 madde aşağıdaki ingilizce reaksiyon yazısının temel noktaları. Bunları burada paylaşıp paylaşmamak konusunda çok emin değilim ama eğer devam edersem 3 sene sonra bu şekilde akademik okuma ve yazmada nasıl, ne derece ilerleyebildiğimi basitçe görebilirim ve faydalı olur diye düşünüyorum. Üstelik yorum alabilirsem de pek şahane olur.

***

From Economico-Philosophical Manuscripts of 1844

From the First Manuscript: ‘Alienated Labour’

Karl Marx definitely divides society into two classes: property owners and propertyless workers and defines the private property as the central reason of political economy. After setting the first side of the alienation of a worker which is from (1) the products of his work, since the product is a result of production activity, he states that the (2) act of production is an active alienation. Plus, while most of us refer “satisfying physical/mental needs – such as socialisation – ” when we tried to find out the definition of work, the view of Marx is that the worker’s work is not voluntary, but a forced labour and for that reason it is not a satisfaction of a need but only a means for satisfying need external to it, furthermore a self-sacrifice.

Also he separates man from animal with the fact of conscious life activity and argues that the worker makes his life activity a mere means for his existence that leads to (3) alienation of a man from his own body, human nature, and (4) alienation of a man from (other) man. In conclusion, Marx puts the private property that belongs to someone other than the worker as a result of alienated labour. One could argue that alienation is mainly caused by routine work which was one of the consequences of mass production and division of labour, but I believe that the role of computers in today’s working life should be investigated deeply as a factor of alienation of millennium’s workers.

From Value, Price and Profit – 1865

According to Karl Marx, labour is the common element of all commodities and the measure of the value of a commodity depends on the social labour included in it and price is only the monetary expression of it. Therefore, accepting that the wages labourer is selling its value of labouring power to the capitalist and the value of a commodity is equal to the value of labour in it, he concludes that the surplus value, that is the profit of the capitalist, basically results from unpaid overtime of the worker. Marx states that the main aim of the capitalist had always been prolonging the working day and increase in wages should be considered in this dimension, so rise in wages should be equal to the rise in value of labour and would result in loss of profit rates of the capitalist. Therefore capitalist’s aim will always be lowering the wages and working class’s aim should be the destruction of the wages system in total.

Although supply demand curve and their intersection with the help of “so called” invisible hands tries to explain the price/value of a commodity in a more materially (mathematically) understandable way, it is my belief that defining the value of a commodity in means of value of the total labouring power in it is maybe more complex and abstract for today’s capitalist structure but more realistic. For example, I do not accept that the price of a stoned jeans that results to soon or late death of a worker involved in its production is not the price label on it but the life of a human being.

From Capital, Volume I – 1867

In this study, Karl Marx investigates the capitalist mode of production and the conditions of production and exchange corresponding to that mode and takes England as a base country while giving his examples. It is clearly seen that Marx accepts the industrial development as a progress and believes that all countries will reach this stage inevitably. While investigating the use-value he refers to quantity and quality of labour included in a commodity and again he never accepts the value of a commodity as something other than the labour-time socially necessary for its production. In the argument of use value he concludes that if a thing is useless, the labour in itself should be useless and should not be accepted as labour since it creates no value. He discusses exchange value of a commodity as a choice of expressing the value of one thing in terms of other thing(s) and explains that one commodity could have lots of exchange values. In this discussion he concludes that exchange relations between products are directly determined by the exchange of the labour time necessary. Finally, he states that the conversion of products into commodities is the conversion of men into producers of commodities and criticizes the economists for acting like theologians and accuses them for thinking that there are only two kinds of institutions and accepting feudalism as artificial and bourgeoisie as natural. I think this clearly brings into sharp relief that Marx is accepting neither feudalism nor capitalism as natural.

***

I am quite not sure about sharing my reaction papers after submitting to my class but I think 3 years later this will be a good track to see the progress of myself in academic review/writing and also I'd appreciate if I receive some comments through social media.

the working day

2009-09-28T08:02:00.001+03:00

We have till now supposed that the working day has given limits. The working day, however, has, by itself, no constant limits. It is the constant tendency of capital to stretch it to its utmost physically possible length, because in the same degree surplus labour, and consequently the profit resulting therefrom, will be increased.

Value and Labour from Value, Price and Profit, 1865, The Portable Karl Marx, p. 421

One question

2009-09-23T15:03:00.000+03:00

Almost everyone recognizes that the world could be a better place, and that there is much work to be done to improve it. Why then is so much of the debate about whether the world is getting better or worse, rather than about what can be done to make it a better place? It is because the debate is ultimately about policies. The implicit premise is that if the world is going to hell, then the policies that have been followed for the past fifty years are likely to be wrong. And if the world has been getting better, then the policies are more likely to be right. It is a separate question whether it is globalization that is responsible for what has happened.

from Globalization and Its Challenges by Stanley Fischer, p. 7

çocuksun sen

2009-09-01T09:46:00.006+03:00

çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüm

bir çiçeğe tutundum düşerken, ordayım hâlâ

sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı

nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle

ahmet telli'nin "çocuksun sen" şiirinin ikinci bölümünün ilk dört mısrası.

sizin de gözünüzün önüne tek eliyle bir vadinin kıyısından doğan büyükçe bir papatyaya tutunmuş koca bir adam geliyor mu? bize bakarken gülümseyerek sallanmıyor mu?

- bir saatin sarkacı nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle -

içimden bu mısraları okurken sanki biri kalbimin içinde salıncakta sallanıyor, o kadar canlı işte hem görselliği hem de sesi bu şiiirin.

dedim ki

2009-07-23T10:36:00.001+03:00

sana bağlıyım, sana bağımlıyım.

bana bağlanmanı, bana bağımlı olmanı istiyorum.

*
"commitment is not enough, i want to become your addiction. i want you to be addicted to me"
*

ingilizce yazasım gelmesi de ilginç ama ingilizce yazınca daha bi oldu sanki ifade etmek istediğim.

bi de geçen dedim ki "aşk beni bencilleştiriyor, aşk beni sencilleştiriyor."

bunlardan bir ara bir öykü tutturmam lazım.

aşık olmanın tam zamanı*

2009-05-05T09:14:00.001+03:00

İncesaz'ın 6 Kalbimdeki Deniz albümü çıkalı bir kaç ay oldu, hala "iki eylül şarkıları"na yaklaşamadıklarını düşünsem de bu da yine keyifli bir albüm, aylardır da kulaklarımdan eksik olmuyordu dün nihayet canlı dinleme fırsatım oldu yine Oyun Atölyesi'nde yine albümün ilk konserinde.

İlk yarı enstrümentaldi eskilerden çok çaldılar iki üç şarkı da yeni albümden çaldılar, benim hatırlayabildiklerim Kar ve Damat Havası oldu. Eskilerden de Eski Nisan. Hatta ilk şarkıda sadece Cengiz Onural, Murat Aydemir ve Derya Türkan vardı, yıllar önce beraber otururlarken çaldıkları ilk şarkıyı “Bakın İncesaz 001 budur, bu proje böyle doğmuştur.” diyerek bizi mest ettiler, şarkı bittikten sonra diğerleri geldi. İkinci yarıda Kalbimdeki Deniz’deki solistler vardı Bora Ebeoğlu’yla Dilek Türkan. Dilek Türkan’ın sesi albümdekinden güzelmiş canlı dinlerken daha çok hoşuma gitti ama “Çok Aşığın Var Diyorlar”ı söylerken pek içime sinmedi, Melihat Gülses’i aradı inatla kulaklarım. İkinci yarıda da eskilerden çaldılar, Çok Aşığın Var Diyorlar’dan başka Mazi Kalbimde’yi ve Ateşli Gözlerin’i dinleyebildim canlı.

Bu konserden sonra da İncesaz'ı Melihat Gülses'le dinleyebilme arzusu ve sadece eylül şarkıları'ndan oluşan bir konser isteği doldu yine içime. Oysa bu konser de çok keyifliydi ve konserden çıktığımızda iki buçuk saat geçmiş bitmişti.

Not: Konser boyunca bir kaç fotoğraf çekmeme izin verdiler, tamamı şuradan görülebiliyor.

İncesaz - 6 Kalbimdeki Deniz

Gitar: Cengiz Onural
Kanun: Taner Sayacıoğlu
Bas Gitar: Akın Aral
Tanbur: Murat Aydemir
Klasik Kemençe: Derya Türkan
Vurmalı Çalgılar: Türker Çolak
Lavta: Murat Aydemir

Solist: Bora Ebeoğlu
Solist: Dilek Türkan

*albümdeki "tam zamanı" adlı şarkıdan alıntı,
"...
ne yarın ne dün olur ille bugün
aşık olmanın tam zamanı
..."

Alfred Stieglitz

2008-09-01T22:34:00.004+03:00

one photographer: Alfred Stieglitz

"Alfred Stieglitz and Painting by Georgia O'Keeffe"
An American Place, New York City, 1944

Bio: American photographer, born in 1864 - "father of modern photography" - mainly because he tried to influence the public to recognize photography as an 'art' like painting, sculpture etc.

1875 - started to interest in photography, fool around in a darkroom.
1882 - studied mechanical engineering and photography at the Polytechnic of Berlin.
1883 - bought his first camera.
1902 - became one of the founders of the Photo-Secession movement. More info about Photo-Secession @Wiki
1903 - created and became editor of Camera Work journal.
1916 - started to take photographs of painter Georgia O'Keeffe, hundreds of portraits & nudes.
1924 - married with O'Keeffe.
1930 - started to take photographs of Dorothy Norman, portraits & nudes. (not married her.)
1937 - stopped taking photographs due to health problems and died in 1946.

At first sight: looks like every cliché is firstly discovered by Steiglitz.

Main subject: portraits of O'Keffe & street snapshots.

one photograph: "Spring Showers, NY, 1902" by Alfred Stieglitz

Links:
biography @Wikipedia
some of his work @master of photography

Joel-Peter Witkin

2008-08-24T23:06:00.003+03:00

one photographer: Joel-Peter Witkin

portrait from a tribute to genious

Bio: American photographer, born in 1939, studied sculpture, photography & art history at various universities, made researches about poetry - became Master of Fine Arts - In the army in vietnam he photographed accidents and suicides, he was always interested in corpes, spent most of his time in morgues.

Seeks for models by newspaper advertisements. Preferred models are listed below at main subject part.

At first sight: Shockingly weird, a very powerful attack to change public opinion.

Main subject: Dwarfs, transsexuals, hermaphrodites, physically deformed people, bearded women, women with tail, wings or horn, women with more than two nipples, disabled people, people with unnaturally big organs, dead bodies, dead born childs&fetus...

one photograph: "The Kiss, (Le Baiser) - New Mexico 1982" by Joel-Peter Witkin

Note that it is a real dead man head, bisected and composed by Witkin.

Links:
biography @Wikipedia
a detailed analysis @fotografya (in Turkish)
discussion @Metafilter

Hannah Starkey

2008-08-10T22:08:00.002+03:00

one photographer: Hannah Starkey

- will be added soon if I could find one -

Bio: British photographer, borned in 1971, still lives and works in London, studied photograph and film at Napier University and has master of arts degree in photography from Royal College of Art. First solo exhibition is in 1998 wow! @age 27!

At first sight: Loneliness.

Main subject:Young women alone in boxes (cafes, rooms, shopping malls, tubes etc.)

one photograph "Untitled - May 1997" by Hannah Starkey

Links:

biography&additional info @Saatchi
a very cool article @Frieze

additonal note: I came across by her name while I was reading an article about Automat of Edward Hopper - an artist that also deals with alone people.

Toni Frissell

2008-08-04T18:12:00.002+03:00

one photographer: Toni Frissell

"I'd Rather Stalk with a Camera Than a Gun", 1935

Source: Library of Congress Prints and Photographs Division

Bio: American photographer, borned in 1907, was a fashion photographer, became one of the freelance photographers of World War II, official photographer of the Women's Army Corps, after WWII took informal portraits of formal people and in 1988 died of Alzheimer.

At first sight: Snapshots of very life.

Main subject: Human, espcially woman @ every part of life.

one photograph by Toni Frissell

Links:
@Wikipedia
@Library of Congress

Jan Saudek

2008-07-28T01:08:00.002+03:00

one photographer: Jan Saudek

Photograph from aktualne.cz

Bio: Czech photographer, borned in 1935, jew, raised in a children's concentration camp, survived - thank god -, now lives in Prague.

At first sight: Photographs for questioning the normality, esthetic norms, ethic norms, all norms.

Main subject: Flesh.

one photograph from 1995 "Sarah goes strong..." by Jan Saudek

personal note: I saw one of his exhibitions last June. I'm a lucky bitch.

Links:
@Wikipedia
Official Website

Antoine d'Agata

2008-07-21T16:42:00.002+03:00

one Photographer: Antoine d'Agata

Photograph by Atila Cangır

Bio: French photographer, borned in 1961, joined Magnum Photos in 2004, travels around the world, no permanent residence.

At first sight: Photographs of violence combined with intimacy. Mostly in black & white.

Main subject: Human body.

one Photograph from Stigma by Antoine d'Agata

Links:
Biography @Magnum Photos
Works @Documentsdartistes